Hepatitis B virus

Vorige pagina Print

Hepatitis B-virus is het eerst ontdekte hepatitisvirus. In 1965 werd het oppervlakte eiwit van het hepatitis B virus ontdekt, HBsAg. Toen heette dit eiwit het Australie antigeen.

Bekijk de schematische afbeelding van het hepatitis B- virus.

Het hepatitis B virus is een DNA virus uit de familie van de Hepadnaviridae. Het virus bestaat uit gedeeltelijk dubbelstrengs DNA. Het DNA codeert voor vier genen:het 2-gen (HBsAg), het c-gen (core-gen), het polymerase-gen ( nodig voor de vermenigvuldiging van het virus) en het x-gen. 

Het HBeAg wordt gecodeerd door het c-gen en het zogenaamde pre-core deel van het genoom.

Afbeeldingen afkomstig van virology.net

Er worden acht genotypen onderscheiden. Genotype A komt vooral voor in West Europa en Noord Amerika, genotype B en genotype C in Azie, genotype D rondom de Middellandse Zee.

De schade aan de lever wordt voornamelijk veroorzaakt door de immuunrespons en geinfecteerde levercellen.

Het hepatitis B-virus kan in redelijk gunstige omstandigheden (holle naald en temperatuur) nog wel tot circa 5 weken buiten het lichaam overleven.

Bekijk:
Hepatitis B.

Deze pagina is bijgewerkt op 25-10-2016.

HepatitisInfo.nl