Zoekresultaten

Vorige pagina Print

Er zijn 20 artikelen in de kennisbank gevonden.
Te veel resultaten? Verfijn uw resultaten door het combineren van meerdere trefwoorden

Behandeling van hepatitis A

Voor hepatitis A is geen behandeling met antivirale middelen mogelijk. De ziekte moet haar natuurlijke beloop hebben. Als men zich grieperig voelt en huid, oogwit, ontlasting en urine verkleuren, kan er contact worden opgenomen met de huisarts. Door middel van bloedonderzoek (IgM-anti-HAV) kan de diagnose hepatitis A gesteld worden en worden adviezen geven om te voorkomen dat de infectie met het hepatitis-A virus aan anderen wordt overgedragen.

Lees verder

Hepatitis symptomen

Hepatitis is een ontsteking van de lever. Symptomen bij acute hepatitis kunnen zijn: moeheid, koorts, spier- en gewrichtspijnen, misselijkheid en buikpijn, terwijl kleurverandering van urine, ontlasting, ogen en huid kunnen optreden. Hepatitis virussen vermenigvuldigen zich in de lever. Er zijn 5 verschillende soorten virussen: hepatitis A-virus, hepatitis B-virus, hepatitis C-virus, hepatitis D-virus en het hepatitis E-virus. De overeenkomst tussen de hepatitis virussen is dat ze een leverontsteking kunnen veroorzaken. Maar de symptomen en de ernst van de besmetting variëren nogal. .

Lees verder

De symptomen van hepatitis A

Hepatitis A kan zo licht verlopen dat het niet opgemerkt wordt. De symptomen zijn in het algemeen vermoeidheid, lichte koorts, soms pijn in de bovenbuik en misselijkheid. Kinderen hebben vaak geen ziekteverschijnselen. Bij volwassenen gaat hepatitis A meestal gepaard met icterus, dit is het geel kleuren van huid en oogwit, het donker worden van urine (de kleur van cola) en het ontkleuren van ontlasting (de kleur van stopverf). Bij kinderen beneden zes jaar treedt meestal geen icterus op.Hepatitis A wordt veroorzaakt door het hepatitis A-virus. Wanneer iemand besmet is geraakt met het hepatitis A-virus duurt het 2 tot 6 weken voordat de persoon ziek wordt, maar in het laatste deel van de incubatietijd is hij of zij al wel besmettelijk.

Lees verder

Is hepatitis hetzelfde als geelzucht?

De term 'geelzucht' (icterus) duidt op één van de verschijnselen die voor kunnen komen bij hepatitis. Verder onderzoek moet uitwijzen om welke vorm van hepatitis het gaat.Geelzucht, vooral bij kinderen, is vaak hepatitis A. Hepatitis A geneest vrijwel altijd volledig.

Lees verder

Symptomen van hepatitis B

Hepatitis B is een ontsteking van de lever die ontstaat door besmetting met het hepatitis B-virus. Een acute hepatitis B verloopt bij kinderen meestal zonder klachten. Bij volwassenen treden in ca 40% ziekteverschijnselen op, zoals moeheid, slechte eetlust, griepachtige verschijnselen, buikklachten, koorts, icterus (geelzucht) en gewrichtsklachten. Het gaat vaak om algemene en vage klachten die niet kenmerkend zijn voor hepatitis B. Ook als er geen klachten zijn kan het virus flinke schade aan de lever veroorzaken. Alleen met een bloedtest (test op HBsAg) kan vastgesteld worden of iemand hepatitis B heeft.Bij een deel van de mensen die besmet zijn geraakt, blijft het hepatitis B- virus aanwezig. Als het HBsAg langer dan zes maanden aantoonbaar is in het bloed, spreekt men van chronische hepatitis B.Het merendeel van de mensen met chronische hepatitis B heeft geen klachten;1/3 van de mensen met chronische hepatitis B krijgt complicaties, zoals levercirrose en leverkanker;complicaties ontstaan 20-50 jaar na de besmetting.

Lees verder

Asymptomatisch drager hepatitis B

Bij een asymptomatische drager hepatitis B zijn er geen of zeer weinig klachten. Toch is het virus nog steeds in het lichaam aanwezig en de besmettelijkheid blijft. Regelmatige controle blijft noodzakelijk, omdat het virus weer in activiteit kan toenemen. Daarnaast is er ook een kleine kans (1%/jaar) dat het lichaam het virus alsnog spontaan opruimt.Het hepatitis B-virus verdwijnt bij 9 van de 10 mensen meestal binnen een half jaar. Als met behulp van bloedonderzoek is vastgesteld dat het virus is verdwenen en antistoffen zijn aangemaakt, is er sprake van genezing. Een deel van de mensen behoudt echter het virus. Er ontstaat dan een asymptomatisch dragerschap (de immunotolerante fase) of een chronische actieve hepatitis B (de immunoactieve fase). In beide gevallen blijft de besmettelijkheid bestaan. Ook om dit te weten te komen, moet er bloedonderzoek gedaan worden.

Lees verder

De symptomen van hepatitis C

Een acute hepatitis C infectie geeft slechts bij een klein percentage (ca 10%) van de patiënten duidelijke klachten, zoals algehele malaise en icterus.De incubatietijd duurt gemiddeld zeven weken. Bij 80% van volwassenen en 50% van kinderen die besmet zijn met hepatitis C virus ontwikkelt zich een chronische infectie. Ook mensen met een chronische hepatitis hebben vaak geen klachten. Pas in een later stadium kunnen vage klachten van vermoeidheid, gewrichts- en spierpijn, misselijkheid, etc, ontstaan.Bij 5-20% van mensen met chronisch hepatitis C ontwikkelt zich 10-40 jaar na de besmetting levercirrose, leverkanker of leverfalen.

Lees verder

Behandeling van chronische hepatitis B

De huidige standaardbehandeling van hepatitis B bestaat zowel voor HBeAg positieve als HBeAg negatieve patiënten uit twee verschillende componenten. Enerzijds kan getracht worden met nucleoside en nucleotide analogen virussuppressie te bewerkstelligen. Echter vrijwel altijd na het stoppen van deze middelen zal een relapse van ziekte optreden. Het voordeel van nucleoside analogen is dat zij oraal kunnen worden ingenomen en nauwelijks bijwerkingen hebben. Anderzijds kan chronische hepatitis B ook behandeld worden met immuunmodificerende medicijnen, met name peginterferon. Dit middel wordt subcutaan toegediend en heeft veel bijwerkingen in de vorm van griepverschijnselen en neuropsychiatrische klachten. Het voordeel van peginterferon is dat in zo’n 20-50% van de patiënten -afhankelijk van HBV genotype, virale load en transaminasewaarden- er een immuuncontrole wordt gegenereerd. Deze immuuncontrole persisteert na het stoppen van het medicijn en leidt dus tot een blijvende respons.Het uiteindelijke doel van beide behandelingsvormen is om complicaties van leverziekten, met name gedecompenseerde levercirrose, leverfalen en hepatocellulair carcinoom te voorkomen. Van beide behandelingen is ook aangetoond dat dit mogelijk is.Een nieuwe uitdaging voor hepatitis B behandeling is om een HBsAg seroconversie te verkrijgen. De meest natuurlijke weg naar dit solide eindpunt is om de beste nucleoside analogen (entecavir en tenofovir) te combineren met peginterferon in slimme behandelings

Lees verder

Huidige standaardbehandeling van hepatitis C

Chronische hepatitis C virus infectie (HCV) heeft pandemische proporties aangenomen. Slechts ca 20% van de HCV geïnfecteerden slagen erin binnen 6 maanden het virus te klaren. Alle overige patienten krijgen een chronische hepatitis en houden blijvend een viremie. In het laboratorium vinden we dan een wisselend verhoogd ALAT als teken van een leverontsteking. Mensen met een chronische hepatitis hebben in het algemeen geen of zeer weinig verschijnselen of klachten. Slechts bij een minderheid ontstaan niet-specifieke verschijnselen zoals moeheid of malaise. Na tien tot dertig jaar heeft zich bij 10-20% van de geïnfecteerden een levercirrose ontwikkeld, veelal nog zonder ernstige ziekteverschijnselen. Symptomen van leverdysfunctie (geelzucht, ascites, gastrointestinale bloedingen) treden vaak pas op wanneer de ziekte al in een vergevorderd stadium is. De snelheid waarmee levercirrose optreedt na een HCV-infectie is sterk wisselend. Bij enkelen is er al binnen enkele jaren een cirrose, bij anderen is er gedurende vele jaren geen progressie. Een aantal risicofactoren is geassocieerd met een snelle progressie naar cirrose: mannelijk geslacht, leeftijd waarop de infectie wordt opgelopen (hoger risico op cirrose indien infectie bij patiënt ouder dan 40 jaar), wijze van besmetting (bloedtransfusie hoger risico dan IV druggebruik) en geassocieerde ziekten (bv. alcoholisch leverlijden, HIV- of HBV-coïnfectie). Gebleken is dat de patiënten met een HCV-geassocieerde levercirrose jaarlijks

Lees verder

Psychologische problemen bij virale hepatitis

Er wordt ingegaan op de psychologische problemen bij virale hepatitis en een model wordt besproken dat kan helpen bij het inventariseren en begrijpen van de elementen die een rol spelen bij de psychologische problemen bij virale hepatitis. Powerpointpresentatie van de workshop gegeven door Dr. H.G.G. van Balen, hoofd medische psychologie, VieCuri Medisch Centrum voor Noord Limburg, Mw. C. Doesborg, lid werkgroep hepatitis NLV ter gelegenheid van de 6e Landelijke Hepatitisweek januari 2010

Lees verder
Vorige pagina